Het beroep vrachtwagenchauffeur is een voortzetting van het beroep koerier, wat eigenlijk al zo oud is al beschaving. Er waren duizenden jaren geleden al mensen die spullen voor andere mensen haalden. Later kregen deze mensen een paard ter beschikking waardoor ze spullen van grotere afstanden konden halen. Met de uitvinding van de trein was er een tijd een grote concurrent voor de koeriers, maar het voordeel dat zij hadden, namelijk dat ze niet gebonden waren aan een spoorwegennetwerk, had toch nog voordelen.

Vrachtwagenchauffeur vandaag de dag

Tegenwoordig zijn vrachtwagens niet meer weg te denken van de openbare wegen. Sommige zijn enkel een container op een truck, andere hebben twee aanhangwagens en wel 12 wielen. In 2019 werken er volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek circa een half miljoen mensen in de transportsector. Een groot deel van deze werkenden zitten regelmatig achter het stuur van een vrachtwagen.

De menselijke factor

Er is echter wel een probleem wat de transportsector teistert. Dit speelt al zo lang er mensen werkbaar zijn in het beroep: de menselijke factor. Vrachtwagenchauffeurs vandaag de dag zitten vermoeid achter het stuur waardoor ze minder alert zijn en de kans op ongelukken toeneemt. Daarnaast moeten chauffeurs ook af en toe stoppen voor een lunchpauze of een plaspauze. Dat zijn kostbare minuten die, zeker wanneer men het principe achter de schaalbare economie in acht neemt, erg duur uitpakken.

De niet-menselijke factor

De oplossing voor deze zaken lijkt dichterbij te komen. Dit in de vorm van automatisering; een ontwikkeling die zichtbaar is in nagenoeg alle bedrijfstakken. Zelfrijdende auto’s worden steeds beter en betaalbaarder. Het verlengde hiervan is een zelfrijdende vrachtauto. Deze zal misschien wel heel duur in aanschaf zijn, maar toch zal deze uiteindelijk zichzelf hebben terugbetaald door non-stop af en aan te kunnen rijden, zonder pauzes of menselijke foutjes.